“Çocuk dostu tarif” kulağa bir iletişim klişesi gibi gelebilir; oysa mutfakta bunun anlamı dokunun güvenliği, tadın nazikliği, alerjen şeffaflığı ve hazırlık ritminin ebeveyn gerçekliğine uymasıdır. Çocuk, yalnız küçük bir yetişkin…
Makrobiyotik beslenme, bir diyet listesi olmaktan çok daha fazlasıdır: mevsimlerle, coğrafyayla, sindirim ritmiyle ve insanların gündelik davranışlarıyla uyum kurma sanatıdır. “Macro” (büyük) ile “bios” (yaşam) kelimelerinin birleşimi, tabağımızdaki her seçimi…
Pastane vitrinleri, şehrin tatlı hafızasını cam tezgâhların ardında saklayan küçük müzelerdir: kat kat milföyün gevreği, tarte au citron’un parlak sitrik kubbesi, ekler kremasının ipeksi akışı, san sebastian cheesecake’in karamelle yanmış…
Modern şehir yaşamı, betonun ritmiyle akarken doğaya duyulan ihtiyaç sessizce artıyor. İnsanlar, sabah kahvesini içerken rüzgârda hışırdayan fesleğen yapraklarının kokusunu duymak; akşam yemeğinde salatanın üzerine, bizzat elleriyle kesip doğradıkları maydanoz…